احكام قسم خوردن مسأله 2663 - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند ، مثلا قسم بخورد كه روزه بگيرد ، يا دود استعمال نكند چنانچه عمدا مخالفت كند ، بايد كفاره بدهد يعنى يك بنده آزاد كند يا به ده فقير طعام دهد ويا ده فقير را بپوشاند واگر اينها را نتواند بايد سه روز پى در پى روزه بگيرد . مسأله 2664 - قسم چند شرط دارد : أول - كسى كه قسم مى خورد بايد بالغ وعاقل باشد واز روى قصد واختيار قسم بخورد ، پس قسم خوردن بچه وديوانه ومست وكسى كه مجبورش كرده اند ، درست نيست ، وهمچنين است اگر در حال عصبانى بودن بي اختيار قسم بخورد . دوم - كارى را كه قسم مى خورد انجام دهد ، بايد واجب ومستحب نباشد . سوم - يه يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم خورد كه به غير ذات مقدس أو گفته نمى شود مانند ، خذا والله ، ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مى گويند ولى بقدرى به خذا گفته مى شود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ، ذات مقدس حق در نظر آيد ، مثل آنكه به خالق ورازق قسم بخورد صحيح است ، بلكه اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم مى گويند وهر وقت گفته شد هم ذات مقدس حق در نظر نمى آيد مانند حي وبصير صحيح است . چهارم - قسم را به زبان بياورد واگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند صحيح نيست ولى آدم لآل اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است . پنجم - عمل كردن به قسم براي أو ممكن باشد واگر موقعى كه قسم مى خورد ممكن باشد وبعدا از عمل آن عاجز شود ، از وقتي كه عاجز شود ، از وقتي كه عاجز مى شود ، قسم أو به هم مى خورد ، وهمچنين است اگر عمل كردن به نذر بقدرى مشقت پيدا كند كه نشود آن را تحمل نمود